زندگي ؛

شوق ِ رسيدن به گلي است ، 

كه پر است از عطر ِ بهار ،

و بهار ؛

گلزاري است رنگ برنگ ،

گيسوانت ؛

همچو پيچك ، پر طراوت ،

چشم ِ شوخت ؛

همچو نيلوفر ِ آبي ،

گونه هايت ؛

پر ِ ياس ،

و لبانت ؛

شاد و زنده ،

همچو گلبرگ ِ گل ِ سرخ ،

زندگيت ؛

پر ِ گل ،

و وجودت  همه فصل ،

پر ِ گلزار ِ بهار .

دوري و دوستي

و

بودن ِ تو

حتي بي من

برايم آرام بخش است

پس قناعتم را شكست ندان

شكست يعني

دوري و نيستي

ما زهم دوريم

ولي دوست

تو هم هستي ، اما بي من

همصحبتي ِ دورادورمان ،

اعتمادمان

و حس  ِ غريب نزديك بودن ،

به مانند دو هم خون

بي تابيم را خوشايند ميكند

و چه آرزويي بالاتر از

خوشبختي ، سلامت ، بهروزي و نشاط

هم خونم